شعر ” سالی که میرسد از راه ” از شهریار طاووسی(همراز)

شعر ” سالی که میرسد از راه ” از شهریار طاووسی(همراز)

- درشعر
111
0

قرارمان سرِ روئیدنِ شکوفه ی سیب

قرارمان سرِ چشمه

کنارِ بیدِ کهن

که گیسوانِ بلندش

دوباره می رقصد

به سازِ کولیِ باد

قرارمان سرِ سالی که می رسد از راه

به مهربانی و شادی

پُر از ترانه ی باران

برایِ دانه ی خوابیده در سیاهی خاک

ببین که در آغازِ ماهِ فروردین

دوباره پرستو ز کوچ برگشته است

ببین که شقایق دوباره می روید

ببین که درختانِ بیدمشک و اقاقی

لبالب از عطرند

قرارِ عشقِ من و تو

میانِ دفترِ گل ها

به یادِ فصلِ بهاران

همیشه می ماند.

درباره نویسنده

شهریار"شهزاد" طاووسی متخلص به «همراز» متولد آخرین ماه از خزان هزار و سیصد و چهل و پنج که دفتر عمرش هنوز باز است، شاعر ، داستان نویس و منتقد ، بین سال های پنجاه و هشت تا هفتاد تعدادی داستان و شعر و مقاله و نقد در نشریات مختلف از جمله مجله ی فیلم ، روزنامه ی اطلاعات ، گل آقا و... از او چاپ شده است ، کتابی کوچک به نام دلفین ها را ترجمه که در همان سال ها از او چاپ شده است، چندین سال سکوتی خود خواسته را تجربه کرده و از دوسال پیش بار دیگر دست به اشتراک گذاری کار هایش در فضای مجازی نموده است .

ارسال یک دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

همچنین ممکن است دوست داشته باشید

شعر ” خفتگان تاریخ ” از شهریار طاووسی(همراز)

ما خفتگانِ تاریخ؛ ناباورانِ خورشید دل خسته از